matagal tagal na rin akong walang post. mejo nagiging antukin kasi at wala naman masyadong nangyayaring kakaiba sa buhay ko.
 
sumulat ako hindi dahil ito’y bagong karanasan kundi siguro baka sa pagsulat e makuha ko ang sagot sa mga katanungan ko; maliwanagan ang isip sa mga dapat o sa hakbang na dapat kong gawin.
 
madrama ba? hehehe.
 
komplikado ko siguro ma-i-i-deskyrb ang setup ng aking pamilya. naghiwalay ang aking mga magulang bago ako magpakasal. nung una mahirap tanggapin yon ganitong setup. mahirap sagutin ang tanong bakit nangyari ito. pero napagtanto na mas mainam pa na naging ganito kesa maging paulit ulit ang isang problema di na namin alam kung paano sosolusyonan. di ko na papalawakin ang paksang ito dahil para sa akin okay na ako dito masaya na ako dito.
 
pero alam ko me mga kompliks pa rin na darating sa payapa na naming buhay, kompliks na sa una di mo alam ang gagawin mo, nakakalito, nakakabangag
 
unang komplik : namatay ang lola ko, nung una ayaw ko pumunta or magtagal sa burol niya kasi alam ko kami ang tyak na number one topic sa burol nito, pero sabi nga ng nanay ko wag na lang namin pansinin ang mga nagtsi tsimisan ang mahalaga nandon kami.
 
pangalawang komplik : kapag pala adyan na si tatay andyan din si nanay me konti kang isyu na mararamdaman sa sarili mo, me konti rin pagkalito kung paano mo sya kakamustahin (si tatay), pano mo kakausapin kasi maararing di mo pa tanggap o kayang harapin ang lahat.
 
pangatlong komplik : konektado sa pangalawa. kapag pala me hiniling sayo na pabor si tatay me konting “twist” ka mararamadaman. “twist” kasi gusto mo pagbigyan ang pabor nya pero ayaw mo magalit/magdamdam/sumama ang loob ng nanay. ayaw mo me maging isyu pa sa pabor na ito. pero gusto mo rin pagbigyan ang pabor ni tatay. gusto mo malaman ang ilang detalye sa pabor, kaya tatanungin mo pero ayaw mo marinig / malaman ang tunay na sagot.
 
minsan talga ang buhay sobrang komplikado. pag nagsimula ka na magisip di mo na alam pano nga ba ito?
 

kagabi nagpraktis praktis akong mag-shooting ke ten-ten.  basa manual, klik dito klik doon! kainis me mga blur na kuha.  bakit kaya? naisip ko na lang bago pa lang kasi ako e kaya siguro di ko pa gamay ang camera.

natulog pagkagising kuha ulit ng mga litrato. me mga blurred pa rin na kuha … hmmmmmmmm.. **ting** alam ko na ang isa sa mga dahilan, kaliwete nga pala ako at sa kanan dapat hinahawakan ang camera. hehehe kaya pala. wala nga palang laban ang kanang kamay ko. Kahit anong buhatin ko dapat kaliwang braso + kamay ang gamitin kasi kung kanan patay tyak mababasag ito o kaya’y gagalaw galaw ito.

naku isang challenge na naman ito hahaha :D

Ewan ko ba pero nakaugalian ko na talga na maglagay ng pangalan sa nabibili kong techie na gamit.

Last Tuesday tumawag sa aking si RJ (pangalan ng nagtitingda sa activity center ng Glorieta) na meron na daw silang stock ng pina-reserve kong gamit. Syempre super excited ang lola nyo at agad kong pinik-up ito, ewan ko ba parang mabilis lahat ang pangyayari agad na iniabot ang credit card (0% kasi at 12 mos to pay), siniwipe ang card ni kuya, pumirma sa resibo ng ala pa yon unit na binili ko.  Ayon dumating na rin sya, medyo kinakabahan na baka damage yon unit pero thank God its not.

canon-g10-powershot

Habang dinidemo ni RJ kung pano yon basic na paggamit nito, super natutuwa na si ako, matagal na kasi akong kinakati na bumili nito at eto na. May diskusyon pa nga kami dati ng asawa ko kung ika-cash ba sya or hindi.  Sa halaga nito bakit di pa DSLR ang binili ko? Simple lang ang dahilan ayaw ko ng masyadong bulky dahil at di ko balak karirin ito.

Syempre ala pa me beginner’s shots, ala pa kasi masyadong time, kinakarir ko munang pagtyagahan basahin yon manual ni ten-ten.

Emo mode muna tayo. Wala kasi ako sa mood ngaun na magtrabaho siguro dahil sa masakit ang ulo ko, inaantok ng sobra, at siguro dahil na rin sa umuulan (hehehe masarap magpakasenti kapag umuulan di ba?). Buti na lang at wala akong masyadong ginagawa sa opisina, pwedeng pwede tumunganga hehehe.

Kanina pagpunta sa opisina sa fx napakinggan  ko ang kanta ng Westlife na “Close”. Nagustuhan ko eto dahil para sa aking asawa. Dahil sa mga linyang :

You give me strength
You give me hope
You give me someone to love someone to hold
When I’m in your arms
I need you to know
I’ve never been
I’ve never been this close

But in your arms I know I’m safe
‘Cause I’ve never been held
And I’ve never been kissed in this way
Ohhh You’re all I’ll ever need
You’re all I’ll ever need

Napakinggan ko na ito dati dahil naging avid fan din naman ako ng Westlife lalo na nun college days ko (lahat kami halos sa barkada gusto sila). Sayang nga di ko ito napakinggan bago kami ikasal at siguradong isasama ko ito sa listahan na kakantahin sa reception.

Nakakainlove para sa aking ang kanta.

i love you Pa!!! (ang keso hehehe) :)

hay naku naiinis ako ngaun sa smart network, simula nong mga nakaraang mga linggo  nahihirapan na akong kumonek (siguro nagsimula ito bago pa dumating si ondoy), mahirap magtext at tumawag. lahat pa naman kami sa bahay naka-smart.

kainis talga kasi minsan delay na mga messages kung di naman di ka maka-konek para makatawag. laging “no network service”.  hay naku…

lumipat kasi si ate shawie sa smart kaya siguro naging ganito. wahahaha (joke lang po) but hopefully maging okay na yon service nila kasi di ba nagbabayad ka kaya we deserver good service.. wala lang inis lang talga ako

:)

last saturday syempre feeling ideal housewife na naman ako at pinaktris ang aking culinary skills hehehehe. kahit na alam ko di naman uuwi si papa last saturday night (me lakad kasi ang grupo nya sa nissan kaya sa novaliches na lang sya uuwi that night) ay sige luto pa rin ako, basta feel ko lang magluto plus gusto ko talgang magbaon sa office ng aking spaghetti.

eto ang resulta yum! yum!! yum!!! hehehehe

my spaghetti

my spaghetti

addiction o kaya sa tagalog ay sobrang pagkahilig sa isang bagay. bawat isang tao siguro sa pilipinas e me kinaka-adikan na mga bagay. may mga taong mahihilig mangolekta ng kung anu ano mga bagay, may mga mahihilig magbasa atbp.

ang kahulugan ng addiction ayon ke manong diksyonaryo

ang kahulugan ng addiction ayon ke manong diksyonaryo

ako masasabi kong isa ang libro sa mga kinakabaliwan ko. dati rati kasi bago sumapit ang sweldo nagpupunta na ako sa powerbooks para maghanap ng librong aking bibilhin. basa ng summary sa likod at inperness halos lahat ng librong akin nabili’t nabasa ay nagagawang pelikula :P kung krisis naman ako sa pera nagdadownload na lang ako ng ebook at nagtatyagang sa computer na magbasa kahit na masakit ito sa mata at ulo.

ang huling set ng libro aking binili. yon last book na harsh cry of the heron di ko na natapos :)

ang huling set ng libro aking binili. yon last book na harsh cry of the heron di ko na natapos :)

pero kamakailan napapansin ko na unti unti na nawawala ang aking “passion” sa pagbabasa. me mga librong hindi ko na tinatapos na basahin ang ending kasi nawawala na ang interes ko dito.

hiling ebook na di ko na natapos basahin ang ending

hiling ebook na di ko na natapos basahin ang ending

para mabalik ang aking “passion” sa pagbabasa pinakilala sa aking ng aking gawapong asawa si brosia. nangongolekta kasi sya ng mga “pugad baboy” na libro at aaminin ko nakakatawa talga ito. naghahanap na rin ako ng mga libro na pwede makabalik sa interes kong magbasa. mahilig kasi ako sa mga “vampire” at “dragon” books, hehehe mahilig talga ako sa mga fiction at wish ko lang me makita na akong bago kakabaliwan.

bukod naman sa libro, isa sa kinaadikan ko kamakailan bago natapos yon season 2 nila ay ang true blood.

true blood tv series

true blood tv series

inintroduce ito sa aking ng kasamahan ko sa trabaho hehehe aaminin ko certifed na na-adik ako dito, tuwing monday nagdadownload pa ako ng bagong episode nila at di ko man lang napapalagpas ang isang oras papanoorin ko na ito konti pagkatapos magdownload. nakakalungkot nga at next year pa daw ang season three nila kaya eto ako naghahanap na naman ng bagong english na tv series.

bukod sa true blood, na-adik na rin ako sa mga anime syempre di mawawala sa listahan ang fullmetal alchemist – brotherhood (paborito ko rito ang character ni alfonse, kung bakit di ko lang alam wahahaha!!!) at ang ghostfighter na ala talga kupas.

full metal alchemist! alfonse!!!

full metal alchemist! alfonse!!!

nakapila na rin para kopyahin ko sa officemate ko ang samurai x. sayang nga lang at di ko na magagawang manood dito sa office, nalipat kasi ako ng pwesto at kita ng buong bayang ang monitor ko…. kainis

eto na naman, masama na naman pakiramdam ko… kanina bago ako pumasok me lagnat na naman me ( di naman mataas parang sinat lang). alam ko di ordinaryong lovenot lng ito, nararamdaman ko kasi parang latang lata yon katawan ko at gusto ko lang humiga sa bahay. pero gusto ko pumasok. di ko sinunod yon asawa ko kasi ayaw nya na akong papasukin ngaun dito sa office. gusto ko pumasok kasi parang di na naniniwala yon manager ko na me sakit ako. me naririnig kasi ako abssent ka namam me sakit ka ba talga? hay… dati kasi non early this year kasagsagan yon ng pagbuburo sa akin dito sa office, buro kasi ilang buwan ako walang ginagawa, para sa akin kasi kesa tumunganga ako sa office minsan sinasabi ko na lang na masama pakiramdam ko para makapagpahinga sa bahay. alam ko mali yon.. siguro eto yon karma ko. hay….

wish ko lang ngaun di na lalong sumama yon pakiramdam ko and maging okay na ako  :( ang tagal pa kasi ng 7pm e

nakakatamad ngaun magblog, matagal na rin bakanti yon blog ko ng entry, nakakatakot + nakakaawa yon nakikita mo sa news. grabe yon nangyari last weekend, hanggang ngaun marami pa rin nahihirapan at apektado dahil ke ondoy.
sa amin ( sa bahay lang namin ahhh) di naman ganon kagrabe ang ginawa ni ondoy. mataas kasi yon lugar namin from the mc-arthur highway. nun gabi ng sabado sabi ng mga pinsan yon street namin daw me tubig na.. buti na lang talga mataas kami ng half or one meter galing daan kaya di kami inabot ng tubig, pero yon mc-arthur grabe yon sunday na ala na ulan hanggang bewang pa ang tubig, hay… kawawa naman yon mga katabi and ibig sabihin mas grabe non saturday baka umabot na yon ng lagpas tao…
ang mapapasalamat ko na lang talga ay okay kaming pamilya, mga kamag-anak namin at mga kaibigan. me mga apektado sa rizal, bulacan pero at least inalagaan sila ni papa Jesus. kapag nga nakakausap ko yon friend ko, lagi ko na lang sinasabi sa kanya be thankful she’s okay and nakapagstay sya sa office nila non sabado at di sya inabutan ng lagpas tao sa bahay nya, yon mga gamit nya pwede pa naman mabili ulit yon ( though i know mahirap kasi ilan taon inipon yon) but i am grateful na safe sya and hope na maging okay na sya.
syempre ako eto back to work, sana nga nag-annouce na lang ang government na ala pasok ang mga company e.. gusto ko kasi magvolunteer sa sagip pamilya e, di naman ako makaliban na sa office because of some issues hehehe. but im not praying na maulit pa ito para lang matry ko makapag volunteer. for me once is enough. okay na ito. nakaktrauma na kasi e… nakaktakot na kapag nalaman ko me bagyo.

nakakatamad ngaun magblog, matagal na rin bakanti yon blog ko ng entry, nakakatakot + nakakaawa yon nakikita mo sa news. grabe yon nangyari last weekend, hanggang ngaun marami pa rin nahihirapan at apektado dahil ke ondoy.

sa amin ( sa bahay lang namin ahhh) di naman ganon kagrabe ang ginawa ni ondoy. mataas kasi yon lugar namin from the mc-arthur highway. nun gabi ng sabado sabi ng mga pinsan yon street namin daw me tubig na.. buti na lang talga mataas kami ng half or one meter galing daan kaya di kami inabot ng tubig, pero yon mc-arthur grabe yon sunday na ala na ulan hanggang bewang pa ang tubig, hay… kawawa naman yon mga katabi and ibig sabihin mas grabe non saturday baka umabot na yon ng lagpas tao…

ang mapapasalamat ko na lang talga ay okay kaming pamilya, mga kamag-anak namin at mga kaibigan. me mga apektado sa rizal, bulacan pero at least inalagaan sila ni papa Jesus. kapag nga nakakausap ko yon friend ko, lagi ko na lang sinasabi sa kanya be thankful she’s okay and nakapagstay sya sa office nila non sabado at di sya inabutan ng lagpas tao sa bahay nya, yon mga gamit nya pwede pa naman mabili ulit yon ( though i know mahirap kasi ilan taon inipon yon) but i am grateful na safe sya and hope na maging okay na sya.

syempre ako eto back to work, sana nga nag-annouce na lang ang government na ala pasok ang mga company e.. gusto ko kasi magvolunteer sa sagip pamilya e, di naman ako makaliban na sa office because of some issues hehehe. but im not praying na maulit pa ito para lang matry ko makapag volunteer. for me once is enough. okay na ito. nakaktrauma na kasi e… nakaktakot na kapag nalaman ko me bagyo.

two bottles…

kagabi bago ako magsign out sa office naisipan ko ayain ang aking mister sa ym na mag “two bottles” kami. syempre nabigla ang lolo mo sa akin, ang sagot ba naman

mama me problema ka ba?

wahahaha! well, can’t blame him for that reaction. di naman kasi ako talaga umiinom na tao. minsan lang pag gusto namin magcelebrate mag-asawa napapainom ako ng cocktail drink or di pa siguro ako nakakaisang bote ng san mig light. hehehe, pero kagabi kasi parehas kaming me issues sa work, ako mejo nababato sa office kasi ala me masyado ginagawa tapos sya naman super toxic sa problema sa office… kaya yon… nag aya me.

well, natuloy kami, since tinatamad na kaming mag hintay pa sa dencios sa congo grille kami natuloy.

masaya, kasi minsan lang talga kami lumalabas ni hubby sa ngaun. feeling boyfriend – girlfriend ulit hehehe.  and there i got my almost two bottles :)

Next Page »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.